روش های پژوهش آمیخته(قسمت سوم)

طرح ترتیبی توضیحی

طرح متوالی توضیحی در دو بخش متقابل، متمایز انجام می‌شود. ابتدا با گرد‌آوری و تجزیه و تحلیل داده‌های کمی برای گسترش نتایج کمی، داده­ها تحلیل می­شود؛ سپس در بخش دوم و با کمک طرح کیفی، به توضیح، توصیف و تفسیر آنها می­پردازد. در این طرح، یک محقق یک یافته کمی خاص را دنبال می­کند و آن را با داده های کیفی توضیح می­دهد⁹. به عنوان مثال، هنگامی که پیش‌بینی‌کننده‌های مهم از طریق معیارهای آماری شناسایی می‌شوند، مثلاً مشخص می‌شود که بیماری همه‌گیر یکی از دلایلی است که معلمان و فراگیران را وادار به استفاده فراوان از فناوری‌های دیجیتال کرده است، مصاحبه‌ای برای عمیق‌تر کردن و توضیح این پیش‌بینی‌کننده طراحی می‌شود. در این طرح، طراحی کیفی به توضیح نتایج کمی خاص که شامل یافته های غیرمنتظره با جزئیات بیشتر است کمک می کند¹⁰. در این طرح ابتدا شیوه کمی طراحی و اجرا می­شود؛ سپس یافته­ها() توضیح داده و تصمیم­گیری می­شود. در بخش دوم و برای ترکیب، با کمک یکی از روش­های رویکرد کیفی یافته‌های کمی تفسیر و توسعه می‌یابد.کراسول و کلارک استدلال می­کنند که ادغام در این طرح به دو صورت انجام می­شود⁴:

 الف) با اتصال یافته­های کمی به داده­های گردآوری شده کیفی

 ب) با ترسیم یافته­های یکپارچه پس از ترکیب دو مجموعه از نتایج و تکمیل آنها به شیوه­ای کیفی. این طرح زمانی مفید است که یک پژوهشگر و موضوع پژوهشی بیشتر جهت­گیری کمی داشته باشد. زمانی که قبلاً متغیری را برای اندازه گیری شناسایی شده و او توانایی دسترسی به شرکت کنندگان برای گردآوری داده­های کیفی را دارد. همچنین زمانی که پژوهشگر فرصت دارد داده­ها را در دو مرحله گردآوری کند. به عبارتی طرح ترتیبی توضیحی زمانی قابل استفاده است که محقق، تنها، پژوهشگر است، و داده­ها را یک به یک گردآوری و تجزیه و تحلیل می­کند. از مشکلات این طرح این است که حجم نمونه در رویکرد کمی با رویکرد کیفی متفاوت است؛ زمان بر بودن دو طرح مجزا و همزمان مشکل دیگر این طرح است.