اموزش گفت و شنودی

آموزش ابزار سرکوب یا کلیدی برای رهایی ­سازی”. «فریره دنبال براندازی فرهنگی به سبک آگاهی انقلابی مارکسیستی است یا دنبال رهایی ­سازی به سبک رهاسازی مباحثه­ای هابرماسی بر مبنای گفتگوی دو سویه­ ی حاصل از ارتباط تحریف نشده از طریق دیالوگ و هوشیارسازی طبقه­ ای».

 جان کلام آموزش ستمدیدگان پائولو فریره در دو گزاره بالا نهفته است که بر پایه دو محور”شرح و بیان پدیده” و “راهکار”، ارائه می­شود

برمبنای دوگانه­انگاری مفهومی-نظری بالا، می­توان گفت آموزش ستمدیدگان یک چارچوب ساختارمند شده­ای از وضع موجود برای تصمیم­گیری خودبخودی یا برنامه­ریزی شده جهت حفظ وضع موجود، اصلاح وضع موجود یا انقلاب را ترسیم می­کند که در آن نسبت دو طبقه ستمگر و ستم­دیده تعیین کننده است. فریره راه دستیابی به شکل ایده­آل جامعه متصور خود که همان مردمی­سازی قدرت است، را رهایی­سازی ستمدیدگان در فرو ریختن ساختار طبقاتی فعلی رابطه ستمگر و ستمدیده و قرار گرفتن آنها در یک موقعیت همتراز، بدون فرماندهی-فرمانبری معرفی می­کند، که آموزش نقش مهمی در آگاهی­سازی دارد. از این رو فریره ابزار رهاسازی و تغییر وضع موجود را تغییر سازه­های فرهنگی می­داند. اما این ابزار را نه به عنوان وسیله انقلاب­ساز، بلکه نقش انتقال آگاهی بخش را برای آن در نظر می­گیرد. انتقالی که از آموزش بانکی فعلی که هم خصلتی طبقاتی دارد، هم ارزش­های طبقه ستمگر را از طریق معلم به خورد دریافت­کننده می­دهد،؛]و در واقع همین عامل است که منجر به باز تولید وضع موجود می­شود[، عبور می­کند. فریره برای رهاسازی از وضع موجود، شکلی از آموزش را پیشنهاد ­داد که متضمن شکل­گیری منطق گفت و شنودی است. بر مبنای آموزش گفت و شنودی، طرفین فارغ از یک موضع بالادستی پایین دستی، و موضع برابر و بدون فرماندهی به مباحثه می­پردازند. نکته جالب توجه در این فرایند گفت و شنود این است که فریره هشدار می­دهد که مبادا ستمدیده دیروز برای جبران ظلم­های دیروز به ستمگری روی آورد. به عبارتی فریره به دنبال رهاسازی ذهنی ساختاری هر دو طبقه از ساختمان ذهنی عادت­واره­ای شده­ی خود هستند که به تعبیر نلسون ماندلا در آن گرفتار شدند. ستمگر عادت به اعمال زور کرده و نپذیرفتن را توهین به روند طبیعی ساختار می­داند. ستم­دیده پذیرش زور را امری محتوم، تقدیر و اینکه باید چنین باشد چون تا بوده چنین بوده. شکل­گیری ساختار گفت و شنودی که هم گفت از موضع قدرت نطق نشود، هم شنود از موضع برابر بتواند و آزاد باشد، نقد کند، بپذیرد یا رد کند. و از طرفی ستم­دیده ضمن آزادی از امر ذهنی شده­ی تقدیر و پذیرش وضع موجود، از ذهن انتقام و تبدیل شدن به ستمگر آینده رهایی یابد. و این نیازمند آموزش گفت و شنودی است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *