خارج کردن مدرسه و عوامل آن از روزمرگی: درگیر شدن مداوم و پیوسته به یک پدیده، به شکلی رباط وار فرد، فعالیت و اعمال او را تبدیل به روزمرگی و کسل کننده میکند. در این حالت فرد بدون اندیشیدن، خلاقیت و تغییر ملموسی به فعالیت تکراری روزمره میپردازد. شاید مدرسه و فضای آن بهدلیل وجود کنشگرانی در همه اضلاع ارائه دهنده و پذیرنده فعالیت، آخرین میدانی باشد که دچار چنین وضعیتی میشود؛ اما در صورت نبود عامل های هموارکننده، تقویت کننده، درگیرکننده، مسئلهساز، مسئله یاب و چالشبرانگیز، آموزش و مدرسه نیز دچار روزمرگی میشود. پیاده سازی و گسترش شیوه های پژوهش در مدرسه با توجه به تفکرمحوری و به تأمل واداشتن فرد، علت یابی و جستجوگری که در ذات پژوهش وجود دارد؛ کنشگر وارد شده به این حوزه خواسته یا ناخواسته با شرایط، مسائل، راه حل ها و پدیده های جدیدی مواجه میشود که هر لحظه ی آن برای او تازگی دارد و مانع از دچار شدن فرد به روزمرگی میشود.